И така, една вечерна програма стана повеќе од телевизиска забава: стана искра што го разгоре градот, покажувајќи дека приказните, кога се раскажани со срце, можат да создадат вистинска надеж и нови почетоци.
Vo Skopje, vo една станбена зграда на крајот од булеварот, живееше Марија — самохрана мајка која работеше како шивачка и секој ден мечтаеше за нешто повеќе од рутината. Еден студен февруарски вечер, додека ја прегледуваше неделната програма на телевизија, наиде на наслов: "Turski serii na Sitel Televizija — premiera". Неочекувано, таа реши да се опушти со една епизода. turski serii na sitel televizija new
Марија, која ја следеше приказната вечер по вечер, се најде во емотивна симпатија со Емировата упорност. Под влијание на серијата, почна да шие мали детски играчки и да ги подарува на деца во соседството. Со текот на времето, нејзината скромна добрина привлече внимание — соседите почнаа да донираат материјали, а една локална кафеана ѝ даде место за продавање. Така, од едно мало хоби се роди здружение кое организираше месечни работилници за деца и помагаше на семејства во тешка ситуација. ликот од серијата
Кулминацијата дојде кога продуцентите на серијата решија да направат специјална епизода снимена делумно во Скопје, токму во таа мала работилница каде Марија шиеше играчки. Емир, ликот од серијата, беше прикажан како посетува таа работилница, се запознава со луѓето и се вклучува во локалните активности. Снимањето донесе внимание и туристи, но уште поважно — ја потврди идејата дека една телевизиска приказна може да инспирира реални промени. Со текот на времето
